این امر به دلیل اثر مهم و تعیین کننده جمع شدگی بر روی مقاومت پیوستگی بین بتن پایه و ملات تعمیری، بسیار پر اهمیت است. پایین ترین مقدار جمع شدگی را نیز ملات با ماسه سیلیس از خود نشان داده است. استفاده از میکروسیلیس تا حدودی موجب افزایش مقدار جمع شدگی شده است.
با توجه به نتایج حاصل از آزمایش ها، استفاده از میکروسیلیس، موجب افزایش مقاومت فشاری شده ولی بر روی مقاومت کششی و مدول الاستیسیته دینامیکی تأثیر قابل ملاحظه ای نگذاشته است. همچنین استفاده از میکروسیلیس موجب افزایش مختصر جمع شدگی آزاد شده است. افزایش مقاومت فشاری را می توان به کاهش ناپایداری هیدروکسید کلسیم و افزایش چسبندگی و پیوستگی سیمان و سنگدانه ها ارتباط داد.
در مورد اثر مواد پلیمری نیز همان گونه که از نتایج مشاهده می شود استفاده از این مواد کلاً موجب افت مشخصات مکانیکی ملات ها شده است. همچنین استفاده از این مواد در کل موجب افزایش جمع شدگی شده است. اثر منفی این مواد بر روی ملات های تعمیری احتمالاً به خاطر عدم استفاده از مواد ضد کف (دیفمها و آنتیفمها) در ترکیب این مواد است. که این امر ضرورت استفاده از آزمایش های کنترل کیفی را قبل از استفاده از چنین موادی بیشتر آشکار می سازد.
با توجه به نتایج حاصل استفاده از سنگدانه های سیلیسی باعث بهبود مشخصات مکانیکی (به ویژه مدول الاستیسیته) و رفتار جمع شدگی ملات ها شده است. کاهش قابل توجه جمع شدگی ملات با سنگدانه های سیلیسی را می توان به بالا بودن مدول این سنگدانه ها و ایجاد قید در برابر جمع شدن خمیر سیمان مربوط دانست. همچنین استفاده از دانه بندی ریزتر موجب کاهش مشخصات مکانیکی و افزایش قابل توجه مقدار جمع شدگی ملات های تعمیری شده است.